Doodgaan is geen schande, een van de stellingen van de auteurs van dit boeiend geschreven boek, dat zich laat lezen als een roman. Het verhaal over een ziekteproces, longkanker, geschreven door het echtpaar Ton en Fieke Oostveen, is door beiden op papier gezet. Ieder hoofdstuk bestaat uit twee gedeelten, ieder schreef de helft. Het gaat erom de discussie aan te zwengelen over dood en alles eromheen, een boek om discussie uit te lokken. Hoe is het om langer te leven dan er werd verwacht: het leven in verlenging, of leven in geleende tijd? Hoe is het als je te horen krijgt dat de ene tumor is genezen, en de andere iets lijkt te zijn vergroot? Het boek is zeker geen tragedie, maar heeft een optimistische visie. Het belangrijkste is: 'Niemand vindt doodgaan leuk, maar de dood zelf kan toch in plaats van een dieptepunt of een mislukking ook een hoogtepunt van het leven zijn'. Het verhaal van Ton en Fieke verscheen eerder in afleveringen in Panorama. (Biblion recensie, Anke M. Wiltenburg.)